Η εξομολόγηση του Γιάννη Πλούταρχου: «Δεν ήμουν ένας πατέρας απών, δεν άφησα όλο αυτό το “βάρος” στη γυναίκα μου»

Η εξομολόγηση του Γιάννη Πλούταρχου: «Δεν ήμουν ένας πατέρας απών, δεν άφησα όλο αυτό το “βάρος” στη γυναίκα μου»

Ο Γιάννης Πλούταρχος και η Κατερίνα Κακοσαίου παραχώρησαν την πρώτη τους κοινή συνέντευξη στο Down Town Κύπρου και τον δημοσιογράφο, Γιάννη Χατζηγεωργίου.

Σου φαινόταν παράξενο που, όσο ήσουν μικρή, όλοι πλησίαζαν τον μπαμπά σου για να του μιλήσουν;

Επειδή ο μπαμπάς μου απευθυνόταν με τα τραγούδια του σε μεγαλύτερες ηλικίες και εμένα ο «κύκλος» μου ήταν το σχολείο μου και οι συμμαθητές μου, δεν το ζούσα έντονα όλο αυτό – τα παιδιά στην τάξη μου, δεν τον ήξεραν.

Μόνο όταν βγαίναμε κάπου έξω, οικογενειακώς, αντιλαμβανόμουν ότι «κάτι γίνεται με τον μπαμπά». Από την άλλη, ούτε και ο μπαμπάς μου ήταν από τους ανθρώπους που το αντιμετώπιζαν περίεργα όλο αυτό. Απλά ένιωθα ότι κάποιοι αγαπάνε τον μπαμπά και πως ο μπαμπάς τους αγαπάει πίσω. Μεγαλώνοντας κατάλαβα τι ακριβώς συμβαίνει και τι σημαίνει «Πλούταρχος».

Νομίζω πως αυτή είναι και η μεγάλη σου επιτυχία ως προς την δημόσια εικόνα σου, Γιάννη: Είσαι ο «τέλειος οικογενειάρχης», ο «τέλειος σύζυγος», ο «ιδανικός μπαμπάς», ο «υποδειγματικός επαγγελματίας». Κι αυτό συμβαίνει διαχρονικά, 25 χρόνια που δισκογραφείς… Προσπάθησες πολύ γι’ αυτό;
Χωρίς κόπο, αγάπη, κατανόηση, προσπάθεια, δεν γίνεται τίποτα. Καταρχήν, η δουλειά αυτή είναι μια πολύ δύσκολη δουλειά. Απ’ τη στιγμή, λοιπόν, που μπαίνεις μέσα σ’ αυτήν, επηρεάζεσαι από πολλά και αυτό που πρέπει να κρατήσεις είναι την ψυχραιμία σου. Εγώ, ήμουνα ένα παιδί που ήρθε από το χωριό του, από μια φτωχή οικογένεια, αγωνίστηκα μόνος μου, στα 23 μου γνώρισα τη γυναίκα μου, μεγαλώσαμε ουσιαστικά μαζί, γαλουχηθήκαμε μαζί, αποφασίσαμε να κάνουμε οικογένεια, και όλο αυτό με το τραγούδι ήρθε μετά. Ήταν σαν ένα δεντράκι που έπρεπε να το ποτίζουν και οι δύο για να κάνει καρπούς.

Το δέντρο έβγαλε καρπούς, λοιπόν. Αλλά ήμασταν συνεχώς και οι δύο πάνω από τα παιδιά μας. Και, παρόλο που εγώ είχα μια απαιτητική διαδρομή στη δουλειά μου, δεν έλειπα ποτέ απ’ το σπίτι, από τη γυναίκα μου και τα παιδιά μου – δεν ήμουν ένας πατέρας απών, δεν άφησα όλο αυτό το «βάρος» στη γυναίκα μου. Υπήρξαν, φυσικά, και δύσκολες στιγμές. Όταν, όμως, έχεις αγάπη και σεβασμό γι’ αυτή την μικρή κοινωνία που έχεις δημιουργήσει, παίρνεις δύναμη για παρακάτω – αυτά μας έφτασαν και στο σημείο που βρισκόμαστε σήμερα ως οικογένεια.


0 σχόλια » Γράψε σχόλιο »

  • XILOURIS TRAVEL
  • NDQUE
  • TEATRO
  • BLUEPEAK PROPERTIES
  • FANTASIA
  • VOGUE
  • Orimasis
  • Casper